HISTORIA VITJE ET MORTIS. 139 



et rapaces, diuturnioris sunt aevi. De accipitre 

 autem, quia vitam degit degenerem et servilem, ex 

 usu humano, minus certum fieri possit judicium 

 circa periodum ejus vita? naturalem. Attamen ex 

 domesticis, deprehensus est accipiter aliquando ad 

 annos triginta vixisse ; ex sylvestribus, ad quadra- 

 ginta. 



25. Corvus traditur esse similiter longaevus, ali 

 quando centenarius ; carnivora avis, neque admodum 

 frequens in volatu ; sed magis sedentaria, et carnibus 

 admodum atris. At cornix, caetera (praeterquam 

 magnitudine, et voce) similis, paulo minus diu vivit, 

 sed tamen habetur ex vivacibus. 



26. Cygnus, pro certo, admodum longaevus inve- 

 nitur, et centesimum annum baud raro superat; avis 

 optime plumata, icthyopbaga, et perpetuo in gesta- 

 tione, idque in aquis currentibus. 



27. Anser quoque ex longaevis ; licet herba et id 

 genus pabulo nutriatur ; maxime autem sylvestris ; 

 adeo ut in proverbium apud Germanos sit, &quot; Magis 

 senex quam anser nivalis.&quot; 



28. Ciconiae longaevas admodum esse deberent 

 si verum esset, quod antiquitus notatum fuit, eas, 

 Thebas nunquam accessisse, quia urbs ilia sagpius 

 capta esset : id si cavissent, aut plusquam unius se- 

 culi memoriam babebant, aut parentes pullos suos 

 historiam edocebant: verum omnia fabellis plena. 



29. Nam de phcenice tantum accrevit fabulae, ut 

 obruatur, si qua in ea re fuit, veritas. Illud autem, 

 quod admirationi erat, eum magno aliarum avium 

 comitatu volantem semper visum, minus mirum ; 



