146 H1STORIA V1T.E ET MORTIS. 



Aliment atio et Via Aliment andi. 



Ad Art 4 ! Alimentum erga alimentatum debet 

 Historia. esse na t u rse infcrioris, et simplicioris sub- 

 stantiae : plantae ex terra et aqua nutriuntur ; anima- 

 lia ex plantis, homines ex animalibus ; sunt et animalia 

 carnivora, atque homo ipse plantas sumit in partem 

 alimenti ; homo vero et carnivora animalia ex plantis 

 solis aegre nutriuntur ; possunt fortasse ex fructibus, 

 et seminibus igne coctis, multo usu nutriri, sed foliis 

 plantarum aut herbarum minime ; ut ordo Foliata- 

 norum experimento comprobavit. 



2. At nimia proximitas aut consubstantialitas ali 

 menti erga alimentatum non succedit : etenim ani 

 malia, quae herbis vescuntur, carnes non tangunt ; 

 etiam ex carnivoris animalibus pauca carnes propriae 

 speciei sapiunt : homines vero, qui anthropophagi 

 fuerunt, ordinario tamen humanis carnibus non vesce- 

 bantur, sed aut ex ultione in inimicos, aut pravis 

 consuetudinibus in illud desiderium lapsi sunt : at 

 arvum grano ex ipso proveniente feliciter non seri- 

 tur ; neque in insitione surculus aut virgultum in 

 proprium truncum immitti solet. 



3. Quo alimentum melius est praeparatum, et 

 paulo propius accedit ad substantiam alimentati, eo 

 et plantas feraciores sunt, et animalia habitu sunt 

 pinguiora : neque enim virgultum aut surculus. in 

 terram immissus, tarn bene pascitur, quam si idem 

 immittatur in truncum cum natura sua bene consen- 

 tientem, ubi invenit alimentum digestum et prsepa- 

 ratum ; neque etiam (ut tradunt) semen cepae, aut 

 similium, in terram immissum, tarn magnam produ- 



