162 HISTORIA VIT.E ET MORTIS. 



centum et triginta, aut (ut alii volunt) quadraginta, 

 annos vixit ; ex quibus octoginta regnavit ; de mo- 

 ribus ejus et vitae genere, et tempore quo vixit, sile- 

 tur. Cinyras Cypriorum rex in insula ilia, tune 

 habita beata et voluptaria, centum quinquaginta 

 aut sexaginta annos vixisse perhibetur. Reges duo 

 Latini in Italia, pater et filius, alter octingentos, 

 alter sexcentos annos, vixisse traduntur ; verum hoc 

 narratur a philologis quibusdam, quibus et ipsis 

 (caetera satis credulis) fides rei suspecta est, imo 

 damnata. Arcadum reges nonnullos trecentos annos 

 vixisse alii tradunt, regio certe ad vitam longam satis 

 idonea ; res fortasse fabulis aucta. Narrant Dan- 

 donem quendam in lllyrico absque incommodis se- 

 nectutis quingentos annos vixisse. Apud Epios, 

 jEtoliae videlicet partem, narrant universam gentem 

 admodum longaevam fuisse ; ut multi ex his ducenum 

 annorum inventi sint ; inter eos praecipuum quendam 

 nomine Litorium, virum giganteae staturae, qui tre 

 centos annos cumulaverat. In Tmoli montis fastigio 

 (Tempsi antiquitus vocato) homines complures cen 

 tum quinquaginta annos vixisse traditur. Sectam 

 Essaeorum apud Judaeos ultra centum annos com- 

 muniter vixisse tradunt ; secta autem ilia simplici 

 admodum diaeta utebatur, ad regulam Pythagorae. 

 Apollonius Tyanseus centum annos excessit, aspectu 

 (ut in tanta-setate) pulcher, vir certe mirificus, apud 

 ethnicos divinus habitus, apud Christianos magus ; 

 victu Pythagorieus, magnus peregrinator, magna 

 etiam gloria florens, et tanquam pro numine cultus ; 

 attamen sub finem aetatis accusationes et contume- 



