176 HISTORIA VITJE ET MORTIS. 



rogaretur, quid agens tarn diu vixisset ; respondit 

 (praeter exspectatum, et cum risu audientium) 

 &quot; Edendo antequam esurirem, et potando antequam 

 sitirem.&quot; Sed de his (ut dictum est) postea. 



47. Vita religiosa et in sacris videtur ad longaa- 

 vitatem facere. Sunt in hoc genere vitae, otium ; 

 admiratio et contemplatio rerum divinarum ; gaudia 

 non sensualia ; spes nobiles ; metus salubres ; moe- 

 rores dulces ; denique renovationes continuae per 

 observantias, poenitentias et expiationes ; quae omnia 

 ad diuturnitatem vitas potenter faciunt. Quibus si 

 accedat diaeta ilia austera, quae massam corporis in- 

 duret, spiritus humiliet, nil mirum si sequatur lon- 

 gaevitas insignis ; qualis fuit Pauli eremitae, Symeonis 

 Stylitae anachoretae columnaris, et complurium alio- 

 rum monachorum ex eremo, et anachoretarum. 



48. Huic proxima est vita in literis, philosopho- 

 rum, rhetorum, et grammaticorum. Degitur hie 

 quoque in otio et in iis cogitationibus, quas, cum ad 

 negotia vitas nihil pertineant, non mordent, sed va- 

 rietate et impertinentia delectant ; vivunt etiam ad 

 arbitrium suum, in quibus maxime placeat horas et 

 tempus terentes ; atque in consortio plerumque ado- 

 lescentium, quod paulo lastius est. In philosophiis 

 autem magna est discrepantia, quoad longaevitatem, 

 inter sectas. Etenim philosophiae, quae nonnihil 

 habent ex superstitione et contemplationibus subli- 

 mibus, optimae, ut Pythagorica, Platonica : etiam 

 quae mundi perambulationem et rerum naturalium 

 varietatem complectebantur, et cogitationes habebant 

 discinctas, etaltas, et magnanimas (de infinito, et de 



