HISTORIA VIT^E ET MORTIS. 199 



per evitationem laboris vebementis, aut exercitii 

 nimii, denique omnis lassitudinis ; et per cohibiti- 

 onem affectuum molestorum. Ac prime de somno. 



74. Fabnla habet Epimenidem in antro plures 

 annos dormivisse, neque alimento eguisse, cum spi- 

 ritus inter dormiendum minus depascat. 



75. Experientia docet animalia quaedam (qualia 

 sunt sorices et vespertiliones) in quisbusdam locis 

 occlusis per integram hiemem dormire ; adeo som- 

 nus depraedationem vitalem compescit ; quod etiam 

 facere putantur apes et fuci, licet quandoque a melle 

 destituti : itidem papiliones et muscae. 



76. Somnus post prandium, ascendentibus in 

 caput vaporibus non ingratis (utpote primis roribus 

 ciborum), spiritibus prodest, sed ad alia omnia, quae 

 ad sanitatem pertinent, gravis est et noxius ; atta- 

 men in extrema senectnte eadem est ratio cibi et 

 somni ; quia frequens esse debet et refectio et dor- 

 mitio, sed brevis et pusilla : quinetiam ad ultimam 

 metam senectutis mera quies et perpetuus quasi de- 

 cubitus prodest, praesertim temporibus hiemalibus. 



77. Verum ut somnus moderatus ad prolonga- 

 tionem vita? facit, ita multo magis, si sit placid us et 

 non turbidus. 



78. Somnum placidum conciliant, viola, lactuca 

 (prsesertim cocta), syrupus e rosis siccis, crocus, me- 

 lissa, poma in introitu lecti, oiFa panis ex vino mal- 

 vatico, praesertiin infusa prius rosa muscatella : ita- 

 que utile foret conficere aliqu im pilulam, vel ali- 

 quem haustum parvum ex hujusmodi rebus, eoque 

 uti familiariter. Etiam ea quae os ventriculi bene 



