HISTORIA VIT.E ET MORTIS. 201 



80. Gaudia magna attenuant et diffundunt spi- 

 ritus, et vitam abbreviant : laetitia familiaris roborat 

 spiritus, evocando eos, nee tamen exsolvendo. 



81. Impressiones gaudiorum sensuales, mala? ; 

 rumination es gaudiorum in memoria, aut prehen- 

 siones eorum ex spe vel phantasia, bonae. 



82. Magis confortat spiritus gaudium pressum 

 et parce communicatum, quam gaudium effusum et 

 publicatum. 



83. Mreror et tristitia, si metu vacet, et non ni- 

 mium angat, vitam potius prolongat : spiritus enim 

 contrabit, et est condensations genus. 



84. Metus graviores vitam abbreviant: licet 

 enim et mceror et metus spiritum uterque angustiet, 

 tamen in moerore est simplex contractio, at in metu, 

 propter curas de remedio, et spes intermistas, fit 

 aestus et vexatio spirituum. 



85. Ira compressa est etiam vexationis genus ; 

 et spiritum corporis succos carpere facit ; at sibi 

 permissa et foras prodiens juvat ; tanquam medi- 

 camenta ilia, quae robustum inducunt calorem. 



86. Invidia pessima est, et carpit spiritus, atque 

 illi rursus corpus ; eo magis, quod fere perpetua est, 

 nee agit (ut dicitur) festos dies. 



87. Misericordia ex malo alieno, quod in nos 

 ipsos cadere non posse videtur, bona ; quae vero si- 

 militudine quadam potest reflecti in miserantem, 

 mala, quia excitat metum. 



88. Pudor levis minime officit, cum spiritus paulu- 

 lum contrabat et subinde effundat; adeo ut vere- 

 cundi diu (ut plurimum) vivant : at pudor ex igno- 



