HISTORIA VIT^E ET MORTIS. 207 



datur, et desiccationem corporis accelerat : itaque 

 exclusio ae ris ad longitudinem vitaa confert. 



2. Alter effectus, qui sequitur exclusionem aeris, 

 subtilior multo est et profundior ; scilicet quod cor 

 pus occlusum et non perspirans spiritum inclusum 

 detinet, et in duriora corporis vertit ; unde spiritus 

 ea emollit et intenerat. 



3. Hujus rei explicata est ratio in desiccatione 

 inanimatorum ; atque est axioma quasi infallibile, 

 quod spiritus emissus corpora desiccat, detentus 

 colliquat et intenerat : atque illud insuper simul 

 assumendum, quod calor omnis proprie attenuat et 

 humectat, et per accidens tantum contrahit et de 

 siccat. 



4. Vita in antris et speluncis, ubi ae r non recipit 

 radios solis, possit facere ad longaevitatem ; ae r enim 

 per se ad praedationem corporis non multum potest, 

 nisi calore excitatus. Certe si quis memoriam rerum 

 recolat, ex pluribus reliquiis et monumentis constare 

 videtur, fuisse hominum magnitudines et staturas 

 longe iis, quae postea fuerunt, grandiores ; ut in Si- 

 cilia et aliis nonnullis locis. Istiusmodi autem ho 

 mines in speluncis plerumque aetatem degebant : 

 atqui diuturnitas aetatis, et amplitudo membrorum, 

 habent nonnihil commune. Etiam antrum Epime- 

 nidis inter fabulas ambulat. Suspicor etiam vitam 

 anachoretarum columnarium simile quippiam fuisse 

 vitas in antris; quippe ubi radii solis parum pene- 

 trabant, neque ae r magnas mutationes aut insequali- 

 tates recipere poterat. Illud certum, utrumque 

 Simeonem, Stylitam, et Danielem, et Sabam, atque 



