220 HISTOllIA VIT^E T MORTIS. 



quae perfecta semel sunt, retro aguntur ; sed talia 

 debent esse alimenta, quae post digestionem et ma- 

 turationem turn demum oleositatem in succis inge- 

 nerent. 



13. De fricationibus (quod est exercitationis 

 genus) tamen, quia alimenta magis evocant quam 

 indurant, postea suo loco inquiremus. 



17. Neque rursus existimet quispiam oleum, et 

 pingue coacervatum et simplex difficilis esse dissipa- 

 tionis, in mistione autem non eandem retinere na- 

 turam ; etenim quemadmodum oleum per se multo 

 serius consumitur quam aqua, ita etiam in papyro, 

 aut sudario, diutius hseret, et tardius desiccatur ; 

 ut prius notavimus. 



18. Ad irrorationem corporis melius faciunt cibi 

 assati, aut furno cocti, quam elixi : atque omnis 

 prseparatio ciborum cum aqua incommoda est ; quin- 

 etiam et oleum copiosius elici videmus ex corpori- 

 bus siccis quam ex humidis. 



19. Generaliter ad irrorationem corporis prodest 

 multus usus dulcium, sacchari, mellis, amygdalarum 

 dulcium, pinearurn, pistaciorum, dactylorum, uvarum 

 passarum, uvarum Corinthi, ficuum, et hujusmodi : 

 contra omnia acida, et nimium salsa, et nimium acria, 

 sunt generationi succi roscidi opposita. 



20. Neque Manichaeis eorumque diaatas favere 

 existimabimur, si semina quaeque, et nucleos, et ra 

 dices in cibis aut eorum condimentis frequentia esse 

 debere dicamus ; quandoquidem omnis panis (panis 

 autem ciborum firmamentum est) aut ex seminibus 

 est aut ex radicibus. 



