HISTORIA VlT^l ET MORTIS. 221 



21. Ante omnia vero ad irrorationem corporis 

 maxime facit natura potus, qui ciborum vehiculum 

 est : Itaque in usu sint potns illi, qui absque omni 

 acrimonia, aut acedine, subtiles tamen sint, quales 

 sunt vina (ut ait anus apud Plautum) &quot; vetustate 

 edentula,&quot; et cervisia ejusdem generis. 



22. Hydromel (ut arbitramur) non foret malum, 

 si fuerit forte et vetus ; attamen quoniam omne 

 mel habet aliquid acutum (ut patet ex acerrima ilia 

 aqua, quam chemici ex eo extrahunt, qua? etiam 

 metalla solvit), melius foret, si fieret similis potio ex 

 saccharo, non infuso leviter, sed ita incorporate, que- 

 madmodum mel solet esse in hydromelite, et quae 

 habeat vetustatem anni aut sex mensium; unde 

 aqua cruditatem deponat, et saccharum subtilitatem 

 acquirat. 



23. Atque vetustas vini aut potus hoc habet, 

 quod subtilitatem generat in partibus liquoris, acri- 

 moniam in spiritibus ; quorum primum utile, secun- 

 dum noxium ; itaque ad hanc complicationem eno- 

 dandam mittatur in dolium, priusquam resederit 

 nonnihil vinum a musto, caro suilla, aut cervina 

 bene cocta, ut habeant spiritus vini quod ruminent 

 et mandarit, atque inde mordacitatem suam deponant. 



24. Similiter si recipiat cervisia non solum grana 

 tritici, hordei, avenarum, pisarum, etc. sed etiam 

 partem (puta tertiam) ex radicibus aut pulpis pin- 

 guibus (qualia sunt radices potadi, medullas arti- 

 plicis, radices bardana3, aut alias radices dulces et 

 esculentae), utiliorem fore potum ad longaevitatem 

 existimamus, quam cervisiam ex granis tantum. 



