HISTORIA VIT^E ET MORTIS. 227 



24. Liquores dulcorati, idque curn pinguedine 

 quadam, ad areendam arefactionera et salsedinem et 

 torrefactionem, et denique senilitatcm jecoris, praeci- 

 pue et plurimum possunt ; praesertim si per vetus- 

 tatem bene incorporentur ; tales fiant ex fructibus 

 et radicibus dulcibus ; scilicet vina et potus ex uvis 

 passis recentibus, jujubis, caricis, dactylis, pastinacis 

 bulbis sive potadis, et bujusmodi, cum admistione 

 glycyrrbizas quandoque ; etiam potus ex granis In- 

 dicis (quas mayz vocant), cum mixtura dulcium, plu- 

 rimurn confert. Notandum est autem, intentionein 

 praeservationis jecoris in mollitie quadam et pingue 

 dine longe potentiorem esse ilia altera, quas pertinet 

 ad apertionem jecoris, quae potius innuit ad sanita- 

 tem quam ad diuturnitatem vitae ; nisi quod obstruc- 

 tio ea, quae inducit torrefactionem, aeque malitiosa 

 est ac alias arefactiones. 



25. Radices cicborei, spinacse, betas, a medullis 

 purgatas, atque ad teneritudinem coctas in aqua, 

 cum tertia parte vini albi, pro condimentis familia- 

 ribus cum oleo et aceto, laudo ; etiam gemmas, sive 

 caules asparagi, pulpas artiplicis, et radices bardanas, 

 debitis modis elixas et conditas, et juscula (tempore 

 veris) ex foliis pubescentibus vitium, et herba viridi 

 tritici. Atque de jecore muniendo hactenus. 



26. Cor juvamentum suscipit maxime, atque no- 

 cumentum, ex ae re, quern spiramus ; ex vaporibus ; 

 atque ex affectibus : atque complura ex iis, quas de 

 spiritibus supra dicta sunt, hue transferri possunt ; 

 indigesta autem moles cordialium apud medicos ad 



