HISTORIA VIT^E ET MORTIS. 235 



quam simplex et homogenea ; cum insuper ad appe- 

 titum excitandurn (qui acies est digestionis) pluri- 

 mum possit. Itaque et mensam variam et muta- 

 tiones snbinde ciborum, pro temporibus anni, aut 

 alias, probamus. 



2. Etiam illud de sirnplicitate ciborum absque 

 condimentis, simplicitas judicii est ; cum condimenta 

 bona et bene electa sint praeparationes ciborum sa- 

 luberrimaB, atque turn ad sanitatem, turn ad vitam 

 conferant. 



3. Videndum est, ut cum cibis durioribus con- 

 jungantur potus fortiores, et condimenta qua3 pene- 

 trent et incidant; cum cibis contra facilioribus, potus 

 tenues et coudimenta pinguia. 



4. Cum paulo ante monuerimus, ut prima potio 

 in ccena excipiatur calida, nuric addimus, quod ad 

 prseparationern stomacbi etiam semi-bora ante cibum 

 bonus haustus potus (cui quisque maxiine insuevit) 

 calidus usurpetur : sed parum aromatizatus ad gva- 

 tiam saporis. 



5. Praeparatio ciborum, et panis, et potuum, si 

 bene et in ordine ad intentionem instituatur, magni 

 est prorsus moment! ; licet sit res mecbanica, et sa- 

 piat culinam et cellam ; cum tamen longe pra3Stet 

 fabellis de auro, et gemmis, et hujusmodi. 



6. Humectatio succor um corporis per praspara- 

 tionem alimentorum bumidam puerilis res est ; ad 

 fervores morborum nonnihil facit ; ad alimenta- 

 tionem vero roscidam omnino coutraria est ; itaque 

 elixatio ciborum longe inferior est, ad intentionem 

 nostram, assatione, et coctione in furno, et similibus. 



