252 HIST01UA VIT^E ET MORTIS. 



regulariter singulis diebus requiritur. Triduanum 

 autem jejunium sanis vix toleratur : usus tamen et 

 consuetude, etiam in hac parte, baud parum valet : 

 at morbo languentibus inedia minus gravis est : 

 Etiam somnus alimentation! nonnihil parat, quemad- 

 modum contra exercitatio earn efflagitat magis. In 

 vent! etiam sunt (sed raro) aliqui, qui, quodam 

 natura? miraculo, sine cibo et potu ad tempus non 

 mediocre vixerunt. 



24. Corpora mortua, si non intercipiantur a pu- 

 tredine, diutius sine notabili absumptione subsistunt : 

 at corpora viva non multum ultra triduum (ut dic 

 tum est) nisi reparentur per alimentationem ; id 

 quod indicat citam illam absumptionem esse opus 

 spiritus vivi, qui aut se reparat, aut partes ponit in 

 necessitate se reparandi, aut utrumque : quam rem 

 etiam illud adstruit (quod paulo ante notatum est) 

 nempe, quod possint animalia sine alimento paulo 

 diutius durare, si dormiant. At somnus omnino nil 

 aliud est, quam receptio spiritus vivi in se. 



25. Copiosa nimis et continua effluxio sanguinis, 

 qualis aliquando fit ab haemorrhoidibus, interdum a 

 vomitu sanguineo, venis interioribus reseratis aut 

 fractis, interdum ex vulneribus, mortem infert festi- 

 nam : cum sanguis venarum sanguini arteriarum 

 ministret ; sanguis arteriarum, spiritui. 



26. Haud parvum est quantum cibi et potus, 

 quod homo, bis in die pastus, intra corpus recipit : 

 longe plus, quam aut per sellam, aut per urinam, 

 aut per sudores egerit : nil mirum (inquis), cum re - 

 liquum in succos et substantiam corporis mutetur. 



