254 HISTORIA VIT^B ET MORTIS. 



degit et obsequia plurima. Itaque cum flam ma 

 sit substantia momentanea, aer autem substantia 

 fixa, spiritus vivi media est ratio. 



(2.) De interitu spiritus per destructionem 

 organorum (qualis fit per morbos et violentiam) 

 non est inquisitio prsesens (ut ab initio diximus) ; 

 tametsi et ille in eadem tria atriola desinat. 

 Atque de ipsa forma mortis haec inquisita sint. 



29. Duo sunt magni praecursores mortis ; alter 

 a capite, alter a corde missus : convulsio et extre- 

 mus labor pulsus ; nam etiam singultus ille letbalis 

 est convulsionis genus ; labor autem pulsus lethalis 

 babet velocitatem insignem, quandoquidem cor sub 

 ipsa morte ita trepidet, ut systole et diastole fere 

 confundantur ; habet etiam conjunctam debilitatem 

 et bumilitatem,, et sagpius intermissionem magnam, 

 labascente motu corclis, nee fortiter aut constanter 

 insurgere valente. 



30. Praecedunt etiam mortem in propinquo 

 summa inquietude et jactatio ; motus manuum floc- 

 cos colligendo ; nixus prehensionis et tentionis for- 

 tis ; dentes etiam fortiter comprimere ; glutire vo- 

 cem ; tremor labii inferioris ; pallor oris ; memoria 

 confusa ; sermonis privatio ; sudores frigidi ; corpo- 

 ris elongatio ; sublatio albuginis oculorum ; faciei 

 totius alteratio (naso acuto, oculis concavis, genis 

 labantibus) ; linguae contractio et convolutio ; frigus 

 extremitatum, in aliquibus emissio sanguinis aut 

 spermatis ; clamor acutus ; anbelitus creber ; inferi 

 oris maxillae lapsus, et similia. 



