256 HISTORIA VIT^E ET MORTIS. 



tarum (quas aquas vocamus calidas et cordiales), 

 inflexio corporis in pronum, obturatio fortis oris et 

 narium ; flexio digitorum cum tortura quadam ; 

 evulsio pilorum barbas aut capitis ; frictio partium, 

 praesertim faciei et extremorum ; subita inspersio 

 aquae frigidae in faciem ; strepitus acuti et subiti ; 

 appositio ad nares aquae rosaceae, cum aceto, in lan- 

 guoribus ; incensio plumarum, pannorum, in suffo- 

 catione uteri : at maxime sartago fervefacta utilis 

 est apoplecticis ; etiam fotus arctus corporum vivo- 

 rum aliquibus profuit. 



34. Complura fuerunt exempla hominum, tan- 

 quam mortuorum aut expositorum e lecto, aut dela- 

 torum ad funus, quinetiam nonnullorum in terra 

 conditorum, qui nihilominus revixerunt ; id quod in 

 iis, qui conditi sunt, repertum est (terra aliquanto 

 post aperta) per obtusionem et vulnerationem capitis 

 ex jactatione et nixu cadaveris intra feretrum : cujus 

 exemplum recentissimum, et maxime memorabile 

 fuit, Joannis Scoti, subtilis illius et scholastici ; qui 

 a servo, cum sepultus esset, absente (quique, ut vi- 

 detur, hujusmodi catalepsiae ejus symptomata no- 

 verat) aliquanto post effossus, in tali statu repertus 

 est : et simile quiddam accidit nostra aetate, in per 

 sona histrionis sepulti Cantabrigiae. Memini me 

 accepisse de generoso quodam, qui ludibundus ex 

 curiositate desiderabat scire qualia paterentur in 

 patibulo suspensi, seseque suspendit, super sca- 

 bellum se allevans, et deinde se demittens, putans 

 etiam penes se futurum, ut scabellum pro arbitrio 

 suo recuperaret, id quod facere non potuit, sed 



