264 HISTORIA VIT.E ET MORTIS. 



enim omnibus rnanifestissime cernitur esse materia 

 difficilis ad abrumpendum, facilis ad cedendum. 



CANON iv. 



In omnibus animatis duo sunt genera spirituum ; 

 spirit us mortuales, guales insunt inanimatis ; et super- 

 additus spiritus vitalis. 



EXPLICATIO. 



Jam ante dictum est ad longaevitatem procu- 

 randam, debere considerari corpus humanum, pri- 

 mo, ut inanimatum et inalimentaturn ; secundo, ut 

 animatum et alimentatum ; nam prior considera- 

 tio dat leges de consumptione, secunda de repara- 

 tione. Itaque nosse debemus, inesse humanis car- 

 nibus, ossibus, membranis, organis, denique parti- 

 bus singulis, duin vivunt, in substantia earum per- 

 fusos tales spiritus^ quales insunt in hujusmodi rebus 

 carne, osse, membrana, et caeteris, separatis et mor- 

 tuis ; quales etiam manent in cadavere : at spiritus 

 vitalis, tametsi eos regat, et quendam habeat cum 

 illis consensum, longe alius est ab ipsis ; integralis 

 et per se constans. Sunt autem duo discrimina 

 praecipua inter spiritus mortuales et spiritus vitales ; 

 alterum, quod spiritus mortuales minime sibi con- 

 tinuentur, sed sint tanquam abscissi et circumdati 

 corpore crassiore, quod eos intercipit ; quemadmo- 

 dum aer permixtus est in nive aut spuma. At spi 

 ritus vitalis omnis sibi continuatur, per quosdam 

 canales, per quos permeat, nee totaliter intercipitur. 

 Atque hie spiritus etiam duplex est ; alter ramosus 

 tantum, permeans per parvos ductus et tanquam 



