266 H1STORIA V1T.E ET MORTIS. 



membris, naturam ipsorum membrorum sequuntur 

 (attractio, retentio, digestio, assimilatio, separatio, 

 excretio, perspiratio, etiam sensus ipse) pro pro- 

 prietate organorum singulorum (stomachi, jecoris, 

 cordis, splenis, fellis, cerebri, oculi, auris, et caete- 

 rorum). Neque tamen ulla ex ipsis actionibus un- 

 quam actuata foret, nisi ex vigore, et praesentia 

 spiritus vitalis et caloris ejus ; quemadmodum nee 

 ferrum aliud ferrum attracturum foret, nisi excita- 

 retur a magnete ; neque ovum unquam fcecundum 

 foret, nisi substantia foemellae actuata fuisset ab in- 

 itu maris. 



CANON vi. 



Spiritus mortuales atri proximo consubstantiaks 

 sunt ; spiritus vitales magis accedunt ad substantlam 

 flammce. 



EXPLICATIO. 



Explicatio canonis quarti prsecedentis est etiam 

 declaratio canonis praesentis ; verum insuper hinc fit, 

 ut quaecunque sint pinguia et oleosa, diu maneant 

 in esse suo ; neque enim aer ilia multum vellicat ; 

 neque ilia etiam ipsa cum ae re conjungi multum 

 desiderant : illud autem prorsus vanum est, quod 

 flamma sit aer accensus, cum flamma et aer non 

 minus heterogenea sint, quam oleum et aqua. Quod 

 vero dicitur in canone, quod spiritus vitales magis 

 accedant ad substantiam flammae, illud intelligen- 

 dum est quod magis boc faciant, quam spiritus mor 

 tuales ; non quod magis sint flammei quam ae rei. 



