HISTOIUA VITJE, ET MORTIS. 271 



CANON xiv. 



Motus spirituum inordinatus et subsultorius ma- 

 gis properat ad exitum, et magis deprcedatur, quam 

 constans et cequalis. 



EXPLICATIO. 



In inanimatis tenet iste canon certo ; inaBqualitas 

 enim dissolutionis mater ; in animatis vero (quia non 

 solum spectatur consumptio, sed reparatio ; repa- 

 ratio autem procedit per rerum appetitus : appetitus 

 rursus acuitur per varietatem) non tenet rigide ; sed 

 eousque tamen recipiendus est, ut varietas ista potius 

 sit alternatio quam confusio, et tanquam constans in 

 inconstantia. 



CANON xv. 



Spiritus in cor pore compagis solidce detinetur, licet 

 invitus. 



EXPLICATIO. 



Omnia solutionem continuitatis suae exhorrent ; 

 attamen pro modo densitatis aut tenuitatis suae. 

 Etenim, quo corpora sunt magis tenuia, eo in mi- 

 nores et angustiores meatus se compelli patiuntur : 

 itaque aqua subintrabit meatum, quern non subintra- 

 bit pulvis, aer etiam, quern non subintrabit aqua, 

 quin flamma et spiritus, quern non subintrabit aer 

 Veruntamen est bujusce rei aliquis terminus; neque 

 enim spiritus in tantum desiderio exeundi laborat, 

 ut patiatur se discontinuari nimis, et in nimis arctos 

 poros aut meatus agi ; itaque si spiritus, corpore 



