HISTORIA VIT7E ET MORTIS. 277 



et crassa infusio non bene coagmentet corpus ; sub 

 tile debet esse, et ex vaporis genere, quod intrat. 

 Secundo, intenerando per consensum consubstantia- 

 lium : corpora enim ad tactum eorum, quae valde 

 consentiunt, se aperiunt, et poros laxant. Tertio, 

 imprimentia vehicula sunt, et nonnihil consubstan- 

 tialia inculcant, et mixtura leniter astringentium 

 perspirationem interim palulum cohibet. At sequi- 

 tur quarto loco magna ilia astrictio et clausura per 

 emplastrationem ; et postea gradatim per inunc- 

 tionem ; donee malacum vertatur in solid urn, ut suo 

 loco diximus. 



CANON xxvu. 



Crebra renovatio reparabilium irrigat etlam minus 

 reparabilia. 



EXPLICATIO. 



Diximus in aditu ipso Histories bujus earn esse 

 viam mortis, quod magis reparabilia in consortio 

 minus reparabilium intereant ; ut totis viribus in 

 reparatione hujusmodi partium minus reparabilium 

 sit exsudandum. Itaque admoniti Aristotelis ob- 

 servatione de plantis, quod scilicet novitas ramorum 

 truncum ipsum in transitu reficiat, similem ratio- 

 nem fore arbitrati sumus, si saepe reparentur carnes 

 et sanguis in corpore humano ; ut inde ipsa ossa, et 

 membranae, et reliqua, quae natura minus sunt repa 

 rabilia, partim per transitum alacrem succorum, 

 partirn per vestitum ilium novum carnium et san- 

 guinis recentiorum, irrigentur et renoventur. 



