28 A HISTORIA DENSI ET RARI. 



quae ad infinita spectat, et naturalis philosophise 

 veluti basis est, aut non attingunt, aut non urgent. 



Primo igitur, quod bene positum est, non mo- 

 vendum : non scilicet fieri in aliqua transmutatione 

 corporum transactionem aut a nihilo, aut ad nihi- 

 lum; sed opera esse ejusdem omnipotentise, creare 

 ex nihilo, et redigere in nihilum : ex cursu nature 

 vero hoc nunquam fieri. Itaque summa materiaa 

 totalis semper constat ; nil additur, nil minuitur : at 

 istam summam inter corpora per portiones dividi, 

 nemini dubium esse possit. Neque enim quisquam 

 subtilitatibus abstractis tarn dementatus esse queat, 

 ut existimet tantum materiae inesse dolio aquaa, 

 quantum decem doliis aquae ; neque similiter dolio 

 aeris, quantum decem doliis aeris. At in corpore 

 eodem non dubitatur, quin copia materias multipli- 

 cetur pro mensura corporis : in corporibus diversis 

 ambigitur. Quod si demonstretur, unum dolium 

 aquae in aerem versum, decem dare dolia aeris 

 (istam enim computationem propter opinionem re- 

 ceptam sumimus, licet centupla verier sit), bene 

 habet : etenirn jam rion amplius sunt diversa cor 

 pora, aqua et aer, sed idem corpus aeris in decem 

 doliis. At unum dolium aeris (ut modo concessum 

 est) decima tantum pars est decem doliorum. 



Itaque resisti jam non potest, quin in uno dolio 

 aquae decuplo plus sit materiae, quam in uno dolio 

 aeris. Itaque, si quis asserat dolium aquae totum 

 in dolium aeris unicum verti posse, idem prorsus est 

 ac si asserat aliquid posse redigi ad nihilum. Ete- 

 nim una decima aquas ad hoc sufficiet, reliquaa no- 



