PR^FATIO. 379 



sistere volent ; eadem iis, qui veram naturae inter- 

 pretationem secundum indicia nostra accedent, eam- 

 que molientur, loco diverticulorum aut tabernacu- 

 lorum in via praebitorum ad solatium ct levamentum 

 esse queant ; atque interim humanas fortunas aliqua 

 ex parte juvare, et mentes cogitationibus, qua? paulo 

 arctiorem cognationem habeant cum natura, per- 

 fundere. Id vero ex facilitate aliqua nostra, aut 

 ejus fiducia, minime ominamur. Verum nobis du- 

 bium non est, si quis mediocris licet ingenii, sed 

 tamen animi maturus, idola mentis suse deponere, 

 atque inquisitionem de integro sibi decernere, atque 

 inter vera historic naturalis atque ejus calculos at- 

 tente et diligenter et libere versari velit et possit ; 

 quin ille ipse, quisquis sit, longe altius in naturam 

 penetraturus sit ex sese, et propriis et genuinis 

 mentis viribus, denique ex meris anticipationibus 

 suis, quam per omnigenam auctorum leetionem, aut 

 meditationem abstractam infinitam, aut disputa- 

 tiones assiduas et repetitas ; etsi machinas non ad- 

 moverit, nee interpretandi formam secutus fuerit. 

 Quare et simile quippiam nobis usu venire posse non 

 diffidimus ; praesertim cum accedat interpretandi 

 experimentum et exercitatio, quam ipsum habitum 

 mentis corrigere et mutare probabile est. Neque 

 tamen haec in earn partem accipi volumus, ac si 

 fidem, quam antiquorum placitis denegavimus, nos- 

 tris adhiberi postulemus. Quin contra testamur et 

 profitemur, nos ipsos istis, quae jam proponemus, 

 qualiacunque ea sint, teneri minime velle, ut omnia 

 Philosophiae nostrae Secundae et Inductiva? tamquam 



