382 COG1TATIONES DE NATURA REIIUM. 



certe dispertitio croci per aquam subtilitatem exqui- 

 sitissimi pulveris superat. Quod manifestum fiet, si 

 tantundem pulveris ligni Brasilii, vel Balaustiorum, 

 vel alicujus rei optime coloratae (qua? tamen croci 

 lentorem ad se in liquoribus aperiendum et incorpo- 

 randum ndn habeat) immisceas. Itaque ridiculum 

 erat, atomos pro parvis illis corpusculis, quag sub 

 radiis soils conspiciuntur, accipere. Ea enim pulve 

 ris instar sunt, atomum autem, ut ipse Democritus 

 aiebat, nemo unquam vidit, aut videre possit. Sed 

 ista rerum dispertitio in odoribus multo magis mira- 

 bilem se ostendit. Etenim si parum croci dolium 

 aquse, colore ; at parum zibethi coenaculum amplum, 

 odore imbuere, et inficere potest, et subinde aliud, et 

 rursus aliud. Neque quisquam sibi fingat, odores, 

 luminis more, aut etiam caloris et frigoris, absque 

 communicatione substantiae diffundi ; cum notare 

 possit, odores etiam rebus solidis, lignis, metallis, 

 adhaerescere, idque ad tempus non exiguum ; posse 

 etiam frictione, lavatione ab iisdem discuti et pur- 

 gari. Verum in hisce et similibus, quod processus 

 infinitus non sit, nemo sanus contradixerit, cum intra 

 spatia et limites, et corporum quantitates, hujusmodi 

 dispertitio sive diffusio cohibeatur : ut in exemplis 

 antedictis evidentissimum est. Quod ad secundum 

 sensum atomi attinet, quod vacuum prsesupponit, 

 atomumque ex privatione vacui definit ; bona et seria 

 diligentia Heronis fuit, quag vacuum coacervatum 

 negavit, vacuum commistum asseruit. Cum enim 

 perpetuum corporum nexum cerneret, neque inveniri 

 prorsus aut assignari spatium aliquod, quod corpora 



