384 COGITATIONES DE NATURA RERUM. 



mutata, tamen magis et minus in raritate aut densi- 

 tate recipere, non multum laborandum est. Posi- 

 tivum enim quiddam videtur esse, et ratione surda, 

 et inexplicata niti, qualia sunt fere Aristotelis pro- 

 nuntiata. Restat itaque tertius ille modus, qui 

 vacuum supponit. Quod si illud quis objiciat : 

 durum videri et fere incredibile, ut vacuum admistum 

 sit, cum corpus ubique reperiatur ; is si exempla, 

 qua? modo adduximus, aquae croco, vel aeris odoribus 

 infecti, animo sedatiore considered facile perspiciet, 

 nullam partem posse assignari aquae, ubi crocus non 

 sit, et tamen manifestum esse ex comparatione croci 

 et aquae antequam miscerentur, corpus aquae corpus 

 croci, multis numeris excedere. Quod si id in di- 

 versis corporibus invenitur, multo magis in corpore 

 et vacuo hoc fieri putandum est. Veram in ea parte 

 Heronis, utpote homines mechanici, contemplatio 

 ilia Democriti philosophi clarissimi inferior fuit : quod 

 Hero quia hie apud nos in nostro isto orbe vacuum 

 coacervatum non reperit, ideo illud simpliciter ne- 

 gavit. Nil enim impedit, quominus in regionibus 

 astheris, ubi procul dubio majores sunt corporum 

 expansiones, etiam vacuum coacervatum sit. In iis 

 autem inquisitionibus et similibus semel monitum 

 sit, ne quis propter tantam naturae subtilitatem con- 

 fundatur et diffidat. Cogitet enim et unitates et 

 summas rerum ex aequo supputationi submitti. Tarn 

 facile enim quis mille annos dixerit, aut cogitarit, 

 quam mille momenta; cum tamen anni a multis, 

 momentis constituantur. Neque rursus existimet 

 aliquis, haec potius speculations curiosse esse, quam 



