COGITATIONES DE NATURA RERUM. 389 



ter et dissolute res omnium maxima et utilissima 

 inquiratur et tractetur. Etenim si cogitationem de 

 iis quae dicuntur paulisper suscipiamus ; num sti 

 mulus materiae per privationem ? num efformatio 

 materiae ad ideam ? num aggregatio particularum 

 similium ? num agitatio fortuita atomorum in vacuo ? 

 num Iis et amicitia ? num cceli et terrse impressiones 

 reciprocal ? num elementorum commercium per qua- 

 litates symbolizantes ? num influxus coelestium ? 

 num sympathise et antipathiae rerum ? num occultae 

 et specificag virtutes et proprietates ? num fatum, 

 fortuna, necessitas ? num, inquam, hujusmodi 

 generalia, quae nil aliud sunt quam spectra, et 

 simulacra in superficie rerum, veluti in aquis, 

 natantia et ludentia humanum genus beabunt, aut 

 opes humanas efficient auctiores ? ista enim phan- 

 tasiam implent, vel inflant potius, sed nil prorsus ad 

 operum effectionem, corporum mutationem, aut 

 motuum regimen faciunt. Atque rursus, de motu 

 natural! et violento, de motu ex seipso et aliunde, 

 de terminis motuum argutari et subtilitates captare; 

 et ha3c quoque nil admodum de corpore naturae 

 stringunt, sed potius in cortice describuntur. Ita- 

 que bis missis, vel ad populares sermones damnatis 

 et relegatis, illi demum rerum appetitus et inclina- 

 tiones investigandas sunt, a quibus ista, quam vide- 

 mus, tanta effectuum et mutationum varietas, in 

 operibus et naturae et artis, conflatur et emergit. 

 Atque tentandum, ut naturae veluti Proteo vincula 

 injiciamus. Sunt enim genera motuum recte inventa 

 et discreta, vera Protei vincula. Nam prout motuum, 



