396 COGITATIONES DE NATURA RERUM. 



longe minus spatium complet, quam flamma ante- 

 quam exstingueretur. Hinc fit illud inane, quod 

 successionem desiderat. Aique in ventosis hoc eviden- 

 tlssimum est. Nam cum eas fortius trahere volunt, 

 spongia aquse frigidae infusa illas tangunt, ut per 

 frigus aer interior condensetur, et se in minus spa 

 tium colligat. Itaque demimus certe hominibus 

 earn solicitudinem, ne de spirituum tarn facili evo- 

 latione laborent : cum et illi spiritus, quos saepe 

 desiderant, odorum, saporum, similium, non semper 

 septa evolent, sed intra confundantur. Hoc certis- 

 simum est. 



De Quietc Apparent e 9 et Consistentia, ct Fluore. 



VI. 



QUOD quoedam quiescere videantur et motu privari, 

 id secundum totum aut integrum recte videtur, se- 

 cundum partes autem hominum opinionem fallit. 

 Quies enim simplex et absoluta, et in partibus et in 

 toto nulla est, sed quse esse putatur per motuum 

 impedimenta, cohibitiones, et ^equilibria efficitur. 

 Exempli gratia, cum in vasis in fundo perforatis, 

 quibus hortos irrigamus, aqua (si os vasis obturetur) 

 ex foraminibus illis non effluit, id per motum retra- 

 hentern, non per naturam quiescentem fieri perspi- 

 euum est. Aqua enim tarn contendit descendere, 

 quam si actu suo potiatur ; sed cum in summitate 

 vasis non sit quod succedat, aqua in imo ab aqua in 

 summo retrahitur, et vim patitur. Si quis enim 

 alterum infirmiorem in lucta teneat, ut se movere 

 non possit, atque ille nitatur sedulo, non propterea 



