COGITATIONES DE NATURA RERUM. 397 



tamen minor est motus renitentiae, quia non praavalet 

 et a motu fortiori ligatur. Hoc autem quod dicimus 

 de falsa quiete, et in rebus innumeris utile cognitu 

 est, et non minimum lucis praebet in inquisitione 

 naturae solidi et liquid!, sive consistentiae et fluoris. 

 Solida enim videntur in positione sua manere et 

 quiescere, liquida autem moveri et confundi. Neque 

 enimcolumna ex aqua, aut alia effigies exstrui potest, 

 ut de ligno vel lapide. Itaque in promptu est opi- 

 nari, partes aquae superiores contendere (motu, quern 

 appellant, natural!) ut defluant ; partes autem ligni 

 non item. Atqui hoc verum non est ; cum idem 

 insit motus partibus ligni, quae in summo collocantur, 

 ut deorsum ferantur, qui aquis ; idque in actum 

 perduceretur, nisi ligaretur et retraheretur iste 

 motus a motu potiore. Is autem est certe appetitus 

 continuitatis, sive separationis fuga, quae et ipsa tarn 

 aquae quam ligno competit, sed in ligno est motu 

 gravitatis fortior, in aqua debilior. Nam quod ex 

 hujusmodi motu etiam quae liquida sunt participent, 

 id manifestum est. Videmus enim in bullis aquae, ad 

 separationem evitandam, aquam se in pelliculas conji- 

 cere, in bemispbaerii formam confictas. Videmus etiam 

 in stillicidiis, aquam ut aquae continuetur, in filum 

 exile se producere et attenuare, quoad sequens aqua 

 suppetat ; sin autem deficiat aqua ad continuationem, 

 turn se in guttas rotundas recipere, quarum diameter 

 filo illo priore sit multo major. Simili modo videmus, 

 aquam comminutionem magis exquisitam a?gre pati, 

 cum ex foraminibus et rimis (si subtiliores sint) na- 

 turali suo pondere absque concussione non effluat. 



