398 COGITATIONES DE NATURA RE RUM. 



Quare constat, appetitum continuitatis etiam liquidis 

 inesse, sed debilem. At contra in rebus solidis viget, 

 et motui naturali sive gravitati praedominatur. Si 

 quis enim existimet in columna ligni vel lapidis 

 superiores partes non diffluere cupere, sed se in 

 eodem plane statu Tftistinere, is facile se corriget, si 

 consideret columnam, sive similia, si altitude ejus ad 

 latitudinem basis non sit proportionata, sed modum 

 excedat, stare non posse, sed devexo pondere ferri ; 

 adeo ut structuris praealtis necesse sit, ut ad pyra- 

 midis formam inclinent, et sint versus summitatem 

 angustiores. Qualis autem sit ea natura, quae ap 

 petitum istum continuitatis intendat aut remittat, 

 non facile inquirenti occurret. Illud fortasse sug- 

 geretur, partes solidorum esse magis densas et com- 

 pactas ; liquidorum magis raras et solutas ; aut 

 liquidis subesse spiritum, quod fluoris sit principium, 

 qui in solidis desit, et hujusmodi. Sed neutrum 

 horum veritati consonum est. Manifestum enim est, 

 nivem et ceram, qua? secari et fingi, et impressiones 

 recipere possunt, argento vivo aut plumbo liquefacto, 

 longe esse rariora, ut in ratione ponderum evincitur. 

 Quod si quis adhuc insistat, fieri posse, ut nix aut 

 cera, licet sit (in toto) argento vivo rarior, tamen 

 habere possit partes magis clausas et compactas ; 

 verum quia sit corpus spongiosum, et cava multa, et 

 ae rem recipiat, ideo in summa effici leviorem, ut in 

 pumice fit, qui cum pro ratione molis sit fortasse 

 ligno levior, tamen si utrumque in pulverem redi- 

 gatur, pulverem pumicis pulvere ligni futurum 



