408 COGITATIONES DE NATURA RERUM. 



elementaria, quae vocant, iisdem obnoxia esse ; et 

 materiam horum instar meretricis esse, novas formas 

 perpetuo appetentem ; illorum autem instar matro- 

 nae, stabili et intemerato connubio gaudentem ; popu- 

 laris opinio videtur esse, et infirma, et ex apparentia 

 et superstitione orta. Videtur autem nobis haec sen- 

 tentia ex utraque parte labilis et sine fundamento. 

 Nam neque coelo ea competit aeternitas,quam fingunt, 

 nee rursus terras ea mutabilitas. Nam, quod ad 

 coelum attinet, non ea nitendum est ratione, mutati- 

 ones ibidem non fieri, quia sub aspectum non veniunt ; 

 aspectum enim frustrat et corporis subtilitas, et loci 

 distantia. Nam varise inveniuntur aeris mutationes, 

 ut in aestu, frigore, odoribus, sonis, manifestum est, 

 quae sub visum non cadunt. Neque rursus (credo) 

 si oculis in circulo lunae positus esset, a tanto inter- 

 vallo, quae hie apud nos faint, et qui in superficie 

 terrae ob veniunt motus et mutationes machinarum, 

 animalium, plantarum, et hujusmodi (quae pusillae 

 alicujus festucae dimensionem, ob distantiam, non 

 asquant) cernere posset. In corporibus autem, quaa 

 tantas molis et magnitudinis sunt, ut ob dimensionum 

 suarum amplitudinem, spatia distantiarum vincere, 

 atque ad aspectum pervenire possunt, mutationes 

 in regionibus coelestibus fieri, ex cometis quibus- 

 dam satis liquet ; iis dico, qui certam et constantem 

 configurationem curn stellis fixis servarunt ; qualis 

 fuit ilia, quae in Cassiopea nostra aetate appa- 

 ruit. Quod autem ad terram attinet ; postquam ad 

 interiora ejus, relicta ea, quse in superficie et par- 

 tibus proximis invenitur, incrustatione et mixtura* 



