COGITATIONES DE NATURA RERUM. 409 



penetratum est, videtur et ibi quoque similis ei, 

 quae in ccelo supponitur, perpetuitas existere. Pro- 

 culdubio enim est, si in profundo terra pateretur 

 mutationes, consequentiam earum rnutationum, etiam 

 in nbstra regione, quam calcamus, majores casus fu- 

 isse parituram, quam fieri videmus. Sane terrse 

 motus plerique et eruptiones aquarum y vel eructa- 

 tiones ignium, non ex profundo admodum, sed prope 

 insurgunt, cum parvum aliquod spatium in superficie 

 occupent. Quanto enim latiorem regionem et trac- 

 tum hujusmodi accidentia in facie terrae occupant, 

 tanto magis radices sive origines eorum ad viscera 

 terra? penetrare putandum est. Itaque majores 

 terra? motus (majores, inquam, ambitu, non violentia) 

 qui rarius eveniunt, recte cometis ejus generis, de 

 quo diximus, aequiparari possunt, qui et ipsi infre- 

 quentes sunt ; ut illud maneat quod initio diximus, 

 inter ccelum et terram, quatenus ad constaritiam et 

 mutationem, non multum interesse. Si quern autem 

 aequabilitas et certitudo motus in corporibus coeles- 

 tibus apparens movet, veluti aeternitatis comes indi- 

 viduus, prsesto est oceanus, qui in aestu suo haud 

 multo minorem constantiam ostendat. Postremo, 

 si quis adhuc instet, negari tamen non posse, quin 

 in ipsa superficie orbis terrarum et partibus prox- 

 imis infinitae fiant mutationes, in coelo non item: 

 huic ita responsum volumus, nee nos base per omnia 

 aequare ; et tamen si regiones (quas vocant) supe- 

 riorem et mediam aeris pro superficie aut interiore 

 tunica cceli accipiamus, quemadmodum spatium 

 istud apud nos, quo animalia, plan tee, et mirieralia 



