TILUM LABYRINTHI. 417 



Quod autem viam novam scientiam docendi et tra- 

 dendi ingress! sumus, quod doctrinam et praecepta 

 quasi praetereuntes, et aliud agentes distulimus, 

 atque in exemplo praecipue elaboravimus ; hoc 

 summa ratione nos fecisse arbitramur. Neque sane 

 homines latere volumus, quid in hac re secuti simus : 

 nam obtinere in hominum aequitate positum est, vel 

 potius in fortuna communi. Res enim humani ge 

 neris agitur, non nostra, Primum hoc videmur 

 adepti, quod maximum est, ut plane intelligamur. 

 Longe enim aliud est singulis praeceptis exempla 

 subnectere : aliud, universi operis figuram perfectam 

 et quasi solidam construere et repraesentare. Etenim 

 in mathematicis, adstante machina aut fabrica se- 

 quitur demonstratio facilis et perspicua : sed absque 

 hac commoditate, omnia videntur involuta, et quam 

 revera sunt, subtiliora. Atque etiam illud usu venit, 

 ut quo grandius instrumentum demonstrationis fiat, 

 eo sit et fidelius et illustrius. Etiam putamus nos 

 aliquem modestiae et simplicitatis fructum percipere 

 posse, quod nee vim nee insidias hominum judiciis 

 fecimus aut paravimus : sed rem nudam et apertam 

 exhibuimus. Nemo enim ante nos, homines ad fontes 

 naturae et res ipsas adduxerunt, ut in medium con- 

 sulerent, sed exempla et experientiam ad dictorum 

 suorum fidem, non ad alieni judicii libertatem adhi- 

 buerunt : ut dupliciter nos de humano genere meri- 

 tos existimemus, duas res maxime mortalibus caras 

 et gratas, potestatem et libertatem simul deferentes : 

 potestatem operum, libertatem judicii. Ac veluti in 

 judiciis civilibus ea maxime incorrupta et recta sunt 

 VOL. x. E E 



