430 DE INTERPRETATIONS NATURE. 



De officio interpretis. 



10. Ita moratus et comparatus interpres ad 

 hunc modum procedat. Conditionem hominis re- 

 putabit, impedimenta interpretationis removebit, 

 turn ad opus accinctushistoriam parabit et ordinatas 

 chartarum sequelas, unaque usus, co-ordinationes, 

 occurrentias et schedulas instituet. Rerum solitu- 

 dinem et sui similitudinem repragsentabit. Quin 

 et rerum delectum habebit, quagque maxime pri- 

 mitivae sunt vel instantes, id est vel rerum aliarum 

 invention!, vel humanis necessitatibus prascipue 

 conducunt, praeordinabit. Instantiarum etiam prse- 

 eminentias observabit, quae ad operis compendium 

 plurimum possunt. Atque ita instructus re-ordina- 

 tiones demum, et chartas novellas, ac ipsam inter- 

 pretationem facilem jam et sponte sequentem, imo 

 mente fere praereptam, mature et feliciter aggre- 

 dietur et perficiet. Quod ubi fecerit, continuo 

 veros, asternos, et simplicissimos naturae motus, ex 

 quorum ordinato et calculatissimo progressu infinita 

 hasc turn praesentis, turn omnis aevi varietas emergit, 

 pura et nativa luce videbit et numerabit. Interim- 

 que ab initio operis humanis rebus multa et incog 

 nita, veluti fcenus, assidue recipere non omittet. 

 Sed hinc denuo totus in humanos usus, rerumque 

 prassentium statum, conversus et intentus, omnia 

 diversa via et ad actionem ordinabit et disponet. 

 Naturis secretissimis alias declaratorias, et absen- 

 tissimis alias superinductorias assignabit. Et de- 



