DE INTERPRET ATIONE NATURE. 431 



inde tandem, veluti altera natura, plerumquitates 

 condet, quarum errores pro monstris sint, salva 

 etiam tamen sibi artis praerogativa. 



De provisu rerum. 



11. Tu autem spe et studio languidis base hau- 

 ris, fili, mirarisque si tanta supersit operum fructu- 

 osissimorum et prorsus incognitorum ubertas, ea non 

 antehac, aut jam subito esse inventa, simul etiam 

 cujusmodi ea sint, nominatim requiris, visque tibi 

 aut immortalitatem, aut indolentiam, aut volup- 

 tatem transportantem promitti. Verum tu tibi 

 largire, fili, spemque ex scientia aucupabere, ut ex 

 ignorantia desperationem ccepisti. An etiam arte 

 adoptandum est opus ? At dubitationi tuaa quoad 

 licet satisfaciam, moremque tibi geram. Quod haec 

 subito nota sint, nil mirum, fili. Scientia celeris, 

 tempus tardi partus est. Etiam nobilia, quae ante 

 haec inventa sunt, non luce prioris cognitionis sen- 

 sim, sed casu (ut loquuntur) affatim inventa sunt. 

 In mechanicis autem est quaedam rei jam inventae 

 extensio, sed novae inventionis nomen non meretur. 

 Non longum, fili, sed ambiguum est iter. Quod 

 autem haec non ante hoc tempus in conspectum se 

 dedisse aio, an tibi compertum est quantum omni 

 antiquitati, vel omnibus in regionibus, vel etiam 

 singulis hominibus innotuerit ? Sed fere assentior 

 tibi, fili, teque altius manu ducam. Non dubitas 

 quin si homines non forent, multa eorum quae arte 

 (ut loquuntur) facta sunt, defutura fuissent, ut sta- 

 tuam marmoream, stragulam vestem. Age vero, 



