432 



DE INTERPRETATION NATU1UE, 



et homines, an non habent et ipsi suos motus quibus 

 obtemperant ? Sane, fili, magis subtiles, et diffi- 

 cilius a scientia comprehensos, sed aeque certos. 

 Profecto, inquies, homines voluntati parent. Audio, 

 sed hoc nihil est. Qualis causa est fortuna in uni- 

 verso, talis est voluntas in homine. Si quid ergo 

 nee sine homine producitur, et jacet etiam extra 

 hominis vias, an non nihilo aequale est ? Homo 

 etiam in qusedam veluti occurrentia impingit, alia 

 fine praeviso et mediis cognitis exsequitur. ^Medi- 

 orum tamen notitiam ex obviis sumit. Quo igitur 

 in numero reponentur ea, quas nee effectum obvium, 

 nee operationis modum et lucem ex obviis sortiuntur. 

 Talia opera Epistemides vocantur, id est scientlae 

 filiae, quae non alias in actum veniunt, quam per sci- 

 entiam et interpretationem meram, cum nihil obvii 

 contineant. Inter hsec autem et obvia quot gradus 

 numerari putas ? Tene, fili, et obsigna. 



12. Postremo loco tibi consulo, fili, quod facto 

 imprimis opus est, hoc est, ut mente illuminata et 

 sobria interpretationem rerum divinarum et natu- 

 ralium distinguas, neve has ullo modo inter se com- 

 mitti patiare. Satis erratum est in hoc genere. 

 Nihil hie nisi per rerum inter se similitudines addis- 

 citur. Quge licet dissimillimaB videantur premunt 

 tamen similitudinem germanam interpret! notam. 

 Deus autem tibi tantum similis est absque tropo. 

 Quare nullam ad ejus cognitionem hinc lucis suffi- 

 cientiam expecta. Da fidei, quae fidei sunt. 



