DE INTERPRETATION NATURAE. 435 



ritate vigeant, non nominati except! videantur ; neve 

 quis putet cum inter ipsos tarn gravia et internecina 

 exerceantur odia, et tanta dimicatione certetur, me 

 ad has larvarum et umbrarum pugnas alter! parti 

 velut subsidio missum. Itaque citetur Aristoteles, 

 pessimus sophista, inutili subtilitate attonitus, ver- 

 borum vile ludibrium. Ausus etiam, turn cum forte 

 mens humana ad veritatem aliquam casu quopiam 

 tanquam secunda tempestate delata acquiesceret, in- 

 jicere durissimas animis compedes, artemque quan- 

 dam insania? componere, nosque verbis addicere. 

 Quin et ex istius sinu educti nobis sunt ac enutriti 

 vaferrimi illi nugatores, qui cum a perambulatione 

 mundana, ac omni rerum ac historiae luce se aver- 

 tissent, ex hujus maxime praeceptorum et positio- 

 num ductili admodum materia, et ingenii inquieta 

 agitatione, numerosissimas scholarum quisquilias 

 nobis exhibuere. Iste autem horum dictator tanto 

 illis accusatior, quod etiam in historiae apertis ver- 

 satus, subterraneae alicujus specus opacissima idola 

 retulit ; atque super ipsam quidem historian! re- 

 rum particularium quasdam veluti operas aranearum 

 exstruxit, quas causas videri vult, cum sint nullius 

 prorsus roboris vel pretii. Quales etiam nostra 

 aetate multa cum satagentia fabricavit Hieronymus 

 Cardanus, uterque rebus ac sibi discors. Ne vero, 

 fili, cum hanc contra Aristotelem sententiam fero, 

 me cum rebelli ejus quodam neoterico Petro Ramo 

 conspirasse augurere. Nullum mihi commercium cum 

 hoc ignorantiae latibulo, perniciosissima literarum 

 tinea, compendiorum patre, qui cum method! sux 



