436 DE INTERPRETATIONS NATURAE. 



et compendii vinclis res torqueat et premat, res 

 quidem, si qua fuit, elabitur protinus et exsilit ; ipse 

 vero aridas et deseitissimas nugas stringit. Atque 

 Aquinas quidem cum Scoto et sociis etiam in non 

 rebus rerum varietatem effinxit, hie vero etiam in 

 rebus non rerum solitudinem aequavit. Atque hoc 

 hominis cum sit, humanos tamen usus in ore habet 

 impudens, ut mihi etiam pro sophistis praevaricari 

 videatur. Verum hos missos faciamus. Citetur 

 jam et Plato, cavillator urbanus, tumidus poeta, the- 

 ologus mente captus. Tu certe dum rumores nescio 

 quos philosophicos limares, et simul committeres, ac 

 scientiam dissimulando simulares, animosque vagis 

 inductionibus tentares et exsolveres, vel literatorum 

 vel civilium virorum conviviis sermones, vel etiam ser- 

 monibus quotidianis gratiam et amorem submini- 

 strare potuisti. Verum cum veritatem humanas 

 mentis incolam, veluti indigenam nee aliunde commi- 

 grantem mentireris, animosque nostros ad historiam 

 et res ipsas nunquam satis applicatos et reductos 

 averteres, ac se subingredi, ac in suis csecis et con- 

 fusissimis idolis volutare contemplationis nomine 

 doceres, turn demum fraudem capitalem admisisti. 

 Deinde etiam tu scelere haud minore stultitiae apo- 

 theosin introduxisti, et vilissimas cogitationes re- 

 ligione munire ausus es. Nam levius malum est, 

 quod philologorum parens extitisti, ac tuo ductu et 

 auspiciis plurimi ingenii, fama et cognitionis rerum 

 populari et molli jucunditate capti et contend seve- 

 riorem veri pervestigationem corruperunt. Inter 

 quos fuere Marcus Cicero et Annseus Seneca, et 



