438 DE INTERPRETATIONS NATURAE. 



alii id genus. Intueor ab altera parte cobortem 

 Chymistarum, inter quos se ante alios jactat Para 

 celsus, qui audacia meruit ut separatim coerceatur. 

 Atque superiores illi, quos modo perstrinximus, 

 mendacia, tu monstra. Quae tu novis Baccln oracula 

 in meteoricis fundis, aemule Epicuri ? Ille tamen in 

 hac parte tamquam indonniscens et aliud agens 

 opiniones veluti sorti committit. Tu, omni sorte 

 stultior, in absurdissimi cuj usque mendacii verba 

 jurare paratus es. Verum alia tua videamus. Quas 

 tu fructuum elementorum tuorum inter se imita- 

 tiones? quas correspondentias? quae parallela somnias, 

 idolorum conjugator fanatice? nam hominem sci 

 licet pantominum effecisti. Quam praeclarse autem 

 sunt interpunctiones illae, quibus naturae unitatem 

 lacerasti, species nimirum tuae ? Quare facilius 

 Galenum fero elementa sua ponderantem, quam te 

 somnia tua ornantem. Ilium enim occultae rerum 

 proprietates, te communes et promiscuae qualitates 

 exagitant. Nos interim miseros, qui inter tarn odiosas 

 ineptias degimus! Principiorum autem triadem, com- 

 mentum baud ita prorsus inutile et rebus aliqua ex 

 parte finitimum, quam importune inculcat homo im- 

 posturae peritissimus ? Audi adhuc crimina graviora. 

 Tu divina naturalibus, sacris profana, fabulis baereses 

 miscendo, veritatem (sacrilege impostor) turn huma- 

 nam turn religiosam polluisti. Tu lumen naturas 

 (cujus sanctissimum nomen toties impure ore usur- 

 pas) non abscondisti, ut Sophistae, sed exstinxisti. Illi 

 experiential desertores, tu proditor. Tu evidentiam 

 rerum crudam et personatam contemplation! ex prae- 



