440 DE INTERPRETATION NATURE. 



plane ex antiqua disciplina) communivit : ubi sane 

 magna mentiendi reciprocatione inter se conciliati 

 largas ubique spes ostentant, et per experientia? 

 quidem devia vagi, in quasdam utilia, casu non ductu, 

 quandoque impinguntur. In theoriis vero iisdem 

 ab arte sua (utpote fornacis discipuli) non recesse- 

 runt. Verum ut delicatus ille adolescentulus, cum 

 scalmum in littore reperisset, navem aedificare con- 

 cupivit : ita carbonarii isti ex pauculis distillationum 

 experimentis philosophiam condere agressi sunt, 

 ubique istis separationum et liberationum absentis- 

 simis idolis obnoxiam. Nee hos tamen uno ordine 

 omnes habeo : siquidem utile genus eorutn est, qui 

 de theoriis non admodum solliciti, mechanica qua- 

 darn subtilitate rerum inventarum extensiones pre- 

 hendunt ; qualis est Bacon. Sceleratum et sacrum 

 eorum, qui undique theoriis suis plausus conquirunt, 

 ambientibus etiam et pro iis supplicantibus religione, 

 spe, et impostura. Talis est Isaac Hollandus, et 

 turbae Chymistarum pars longe maxima. Age ci- 

 tetur jam Hippocrates, antiquitatis creatura et 

 annorum venditor. In cujus viri auctoritatem, cum 

 Galenus et Paracelsus magno uterque studio, velut 

 in umbram asini, se recipere contendat, quis non 

 cachinnum tollat ? Atque iste homo certe in expe- 

 rientia obtutu perpetuo haerere videtur,verum oculis 

 non natantibus et anquirentibus, sed stupidis et 

 resolutis. Deinde a stupore visu parum recollecto 

 idola quasdam, non immania quidem ilia theoriarum, 

 sed elegantiora ista, quae superficiem historiae circum- 

 stant, excipit, quibus haustis tumens et semisophista, 



