444 DE INTERPRETATION NATURE. 



singula fere verba contractas et reductas, et exqui- 

 sitissima oculi acie in ipsa criminum ulcera directas 

 et vibratas postmodum respiciens videbis. Atque 

 cum isti criminibus et reatu valde inter se mixti et 

 implicati forent, tamen singulos indiciis maxime pro- 

 priis, iisdem autem capitalibus, reos feci. Mens enim 

 humana, fill, rerum incursibus et observationibus 

 turgida varias admodum errorum species molitur et 

 educit. Aristoteles vero velut unius est speciei 

 planta procerior, sic et Plato, et alii deinceps. At 

 confutationes particulares requiris. Nae illud pec- 

 catum fuerit largiter in humani generis fortunam 

 auream, pignus imperii, si ego ad umbrarum fuga- 

 cissimarum insecutionem deflecterem. Unum, fili, 

 in medio ponendum est veritatis lumen clarum et 

 radiosum, quod omnia collustret, et errores universes 

 momento dispellat. Non infirmi quidam et pallidi 

 lychni ad singulos errorum et mendaciorum angulos 

 et sinus circumferendi sunt. Quare quod petebas 

 detestare, fili, nam profanum est valde. Subinde 

 vero interrogantem te audio : num qua3 isti universi 

 asseruerunt, omnia prorsus vana et falsa fuere ? 

 Atqui, fili, infelicitatem jam narras, eamque prodi- 

 giosam, non ignorantiam. Nemo enirn non quando- 

 que in aliquod verum impingitur. Heraclitum, 

 cum scientiam ab hominibus in mundis privatis, 

 non in mundo communi, quaesitam diceret, bene 

 in philosophise introitu litasse video. Democritum, 

 cum naturaa immensam varietatem et infinitam suc- 

 cessionem tribuens, se e regione sisteret caeterorum 

 fere philosophorum, secularitatibus deditissimorum, 



