446 DE INTERPRETATIONS NATURJE. 



turn posita. Quare moneo, si forte idolum aliquod 

 alicujus istorum meam, id est, rerum veritatem ali- 

 quo in puncto secuerit, noli aut de iis majora, aut de 

 me inferiora cogitate, cum satis appareat ex reliquo- 

 rum ignoratione, ipsa ilia non ex scientia3 analogia 

 eos dixisse. Adhuc instas, fili, num ergo universas 

 istorum chartas thuri et odoribus amicula fieri jubes ? 

 Non illud dixerim. Manet enim paulisper aliquis 

 eorum usus, tenuis quidem et angustus, et longe 

 alius quam in quern destinatae erant, ac nunc usur- 

 pantur, sed tamen aliquis. Adde et alias multas 

 chartas illis celebritate obscuriores, usu prrestantiores 

 esse. Aristotelis et Platonis moralia plerique miran- 

 tur ; sed Tacitus magis vivas morum observationes 

 spirat. Verum qua3 tandem utilitas ex cbartis capi 

 possit, quasque alia? aliis utilitate antecedant, queeque 

 minima pars sint chartarum munera eorum, qua? ad 

 interpretationem naturae conferunt, suo loco dicetur. 

 Postremo, fili, ita te quasrentem audio : num tu te 

 in istorum omnium locum sufficis ? Respondebo, 

 atque id non dissimulanter, et ex intirno sensu meo. 

 Ego,fili suavissime, tibi sanctum.castum, et legitimum 

 connubium cuin rebus ipsis firmabo. Ex qua con- 

 suetudine (supra omnia epithalamiorum vota) beatis- 

 simam prolem vere Heroum (qtii infinitas humanas 

 necessitates, omnibus gigantibus, monstris, et tyran- 

 nis exitiosiores, subacturi sunt, et rebus vestris pla- 

 cidam, et festam securitatem, et copiam conciliaturi) 

 suscipies. Ego vero, fili, si te, jamjam animo ab 

 idolis non repurgato, vertiginosis experiential am- 

 bagibus committerem, na3 tu ducem cito desiderares. 



