DE INTERPRETATION NATURE. 



PROCEMIUM. 



EGO cum me ad utilitates humanas natum existima- 

 rem, et curam reipublicse inter ea esse, quse public! 

 sunt juris, et velut undam aut auram omnibus patere 

 interpretarer ; et quid hominibus maxime conducere 

 posset quaesivi, et ad quid ipse a natura optime fac- 

 tus essem, deliberavi. Inveni autem nil tanti esse 

 erga genus humanum meriti, quam novarum rerum 

 et artium, quibus hominum vita excolatur, inven- 

 tionem et auctoramentum. Nam et priscis tempo- 

 ribus apud homines rudes, rudium rerum inventores 

 et monstratores consecratos fuisse, et in deorum 

 numerum optatos, animadverti ; et acta heroum, 

 qui vel urbes condiderunt, vel legumlatores exstite- 

 runt, vel justa imperia exercuerunt, vel injustas 

 dominationes debellarunt, locorum et temporum 

 angustiis circumscripta esse notavi. Rerum autem 

 inventionem, licet minoris pompae sit res, ad univer- 

 salitatis et aeternitatis rationem magis accommoda- 

 tam esse censui. Ante omnia vero, si quis non par- 

 ticulare aliquod inventum, licet magnae utilitatis, 

 eruat, sed in natura lumen accendat,. quod ortu 

 ipsof oras rerum, quse res jam inventas contingunt, 

 illustret, dein paulo post elevatum abstrusissima 



