450 DE INTERPRETATION NATURAE. 



sisteret, ac valetudo affecta et malas tarditatis meae 

 me admoneret, et subinde reputarem rue officio meo 

 nullo modo satisfacere, cum ea^ per quae ipse homini- 

 bus per me prodesse possem, omitterem, et ad ea, 

 quae ex alieno arbitrio penderent, me applicarem, ab 

 illis cogitationibus me prorsus alienavi, et in hoc opus 

 ex priore decreto me toturn recepi. Nee mihi animum 

 minuit, quod ejus, quae nunc in usu est, doctrinse 

 et eruditionis declinationem quandam et ruinam 

 in temporum statu prospicio ; tametsi enim barba- 

 rorum incursiones non metuam (nisi forte imperium 

 Hispanum se corroboraverit, et alios armis, se onere 

 oppresserit et debilitarit), tamen ex bellis civilibus 

 (quae mihi videntur propter mores quosdam, non ita 

 pridem introductos, multas regiones peragratura), 

 et ex sectarum malignitate, et ex compendiariis istis 

 artificiis et cautelis, quas in eruditionis locum sur- 

 repserunt, non minor in literas et scientias procella 

 videbatur impendere. Nee typographorum officina 

 his malis sufficere queat. Atque ista quidem imbellis 

 doctrina, quae otio alitur, praemio et laude efflorescit, 

 ques vehementiam opinionis non sustinet, et artificiis 

 et imposturis eluditur, iis quae dixi impedimentis 

 obruitur. Longe alia ratio est scientiaa, cujus dig- 

 nitas utilitatibus et operibus munitur. Ac de tem 

 porum injuriis fere securus sum, de hominum vero 

 injuriis non laboro. Si quis enim me nimis altum 

 sapere dicat, respondeo simpliciter, in civilibus 

 rebus esse modestiae locum, in contemplationibus 

 veritati. Si quis vero opera statim exigat, aio sine 

 omni impostura, me hominem non senem valetudi- 



