DE LUCE ET LUMINE. 459 



XII. 



Cognationes et Hostilitates lucis. 

 Videndum de cognationibus atque etiam hostili- 



tatibus lucis. Cognationem maxime habet lux cum 

 tribus rebus (quatenus ad generationem lucis), ca- 

 lore, tenuitate, et motu. Videndum igitur de con- 

 jugiis et divortiis earum, erga lucem, atque eorun- 

 dem conjugiorum et divortiorum gradibus. Flamma 

 spiritus vini, aut ignis fatui, longe ferro ignito ca- 

 lore lenior est, verum lumine fortior. Cicindelae et 

 rores aquae salsae, et multa ex illis quae enumeravi- 

 mus, lucem jaciunt, calida ad tactum non sunt. 

 Etiam metalla ignita tenuia non sunt, at calore 

 tamen ardente praedita. At contra aer est inter 

 tenuissima corpora, sed luce vacat, rursus idem aer, 

 atque etiam venti, motu rapidi sunt, lucem tamen 

 non praebent. At contra, metalla ignita motum 

 suum hebetcm non exuunt, lucem nihilominus vi 

 brant. 



In cognationibus autem lucis, quae non ad gene 

 rationem lucis, sed ad processum tantum spectant, ni- 

 hiltam conjunctum est quam sonus. Itaque deeorum 

 sympatbiis et dissidiis accurate videndum. In his 

 conveniunt. Lux et sonus in ambitumcircumfundun- 

 tur. Lux et sonus per longissima spatia feruntur, 

 sed lux pernicius, ut in tormentis videmus, ubi lux 

 citius cernitur, quam auditur sonus, cum tamen 

 flamma pone sequatur. Lux et sonus subtilissimas 

 distinctiones patiuntur, ut in verbis articulatis soni, 

 in omnibus visibilium imaginibus lux. Lux et sonus 



