COGITATA ET VISA. 463 



mere, et sibi per inopiam istam satisfied. Medicus 

 enim praeter cautelas artis suae (in quibus ad exis- 

 timationem artis tuendam haud parum praesidii est), 

 hanc generalem veluti totius artis cautelam advocat; 

 quod artis suae infirmitatem in nature calumniam 

 vertit, et quod ars non attingit, id ex arte impossi- 

 bile in natura supponit. Neque certe damnari 

 potest ars, cum ipsa judicet. Etiam philosophia, ex 

 qua medicina ista (quam in manibus habemus) excisa 

 est, habet et ilia et in sinu nutrit quaedam posita 

 aut placita, in quae si severius inquiratur, hoc om- 

 nino persuaderi volunt, nil arduum aut in natura 

 imperiosum, ab arte vel ope humana exspectari 

 debere. Ab hoc fonte illud : calorem astri sive solis, 

 et calorem ignis toto genere differre : et illud, com- 

 positionem opus hominis, at mistionem opus solius 

 naturae esse, et similia ; quae si diligentius notentur, 

 omnino pertinent ad humanae potestatis circumscrip- 

 tionem malitiosam, et ad quaesitam et artificiosam 

 desperationem, quae non solum spei auguria, sed 

 etiam experiendi aleas abjiciat, et omnes industries 

 stimulos et nervos incidat : dum de hoc tantum 

 solliciti sunt, ut ars perfecta censeatur, et glorias 

 vanissimae et perditissimae dant operam ; scilicet, ut 

 quicquid inventum non sit, id nee inveniri posse 

 credatur. Alchymista vero, ad artis suaa sublevatio- 

 nem, errores proprios reos substituit, secum accusa- 

 torie reputarido, se aut artis et authorum vocabula 

 non satis intellexisse, unde ad traditionum et ore 

 tenus eloquiorum susurros animum applicat, aut in 

 practicae scrupulis, proportionibus, et momentis ali- 



