464 COGITATA ET VISA. 



quid titubatum esse, unde experimenta felicioribus 

 (ut putat) auspiciis in infinitum repetit. Ac interim 

 cum inter experimentorum vertiginosas ambages, in 

 inventa quasdam, aut ipsa facie nova, aut utilitate 

 non contemnenda impingat, hujusmodi pignoribus 

 animum pascit, eaque in majus ostentat et celebrat, 

 reliqua spe sustentat. Magus, cum nonnulla supra 

 naturam (pro suo nimirum captu) prorsus effici 

 videat, postquam vim semel naturag factam intelli- 

 git, imaginationi alas addit, remque magis et minus 

 recipere vix putat ; quare maximarum rerum sibi 

 adeptionem spondet, non videns esse subjecta certi 

 cujusdam et fere definiti generis, in quibus magia et 

 superstitio per omnes nationes et aetates potuerit et 

 luserit. Mechariicus autem, si ei contigerit jam 

 pridem inventa subtilius polire, vel ornare elegan- 

 tius ; aut, quae separatim observaverit, componere et 

 simul repraesentare ; aut res cum usu rerum com- 

 modius et felicius copulare ; aut opus majore, aut 

 etiam minore, quam fieri consuevit, mole et volu- 

 mine exhibere, se demum inter rerum inventores 

 numerat. Itaque visum est ei, homines rerum et 

 artium novarum inventionem, ut conatum inanem et 

 suspectum, fastidire ; vel credere, exstare quidem 

 inventa nobilia, sed inter paucos summo silentio et 

 religione quadam cohiberi; vel hue descendere, ut 

 minores istas industrias et inventorum additamenta 

 pro novis inventis asstiment. Quae omnia eo redeunt, 

 ut animos hominum a legitimo et constant! labore, 

 et a nobilibus et genere humano dignis inventorum 

 pensis avertant. 



