470 COG1TATA ET VISA. 



brant, et grata rerum varietate animos hominum 

 permulcentes interim divina et humana inauspicato 

 permiscent. Revera aut em si quis diligentius ani- 

 mum advertat, non minus periculi naturali philoso 

 phise ex istiusmodi fallaci et iniquo faedere, quam 

 ex apertis inimicitiis imminere. Tali enim fcedere 

 et societate recepta in philosophia tantum compre- 

 hendi : aucta autem, vel addita, vel in nielius mutata, 

 etiam severius et pertinacius excludi. Denique 

 versus increment a, et novas veluti oras et regiones 

 philosophiae, omnia ex parte religionis pravarum 

 suspicionum, et impotentis fastidii plena esse. Alios 

 siquidem simplicius subvereri, ne forte altior in 

 naturam inquisitio ultra datum et concessum sobri- 

 etatis terminum penetret, traducentes non recte ea 

 qua3 de divinis mysteriis dicuntur, quorum multa sub 

 sigillo divino clausa manent, ad occulta nature, quse 

 nullo interdicto separantur : alios callidius conjicere, 

 si media ignorentur, singula ad manum et virgulam 

 divinam (quod religionis, ut putant, maxime intersit) 

 facilius referri ; quod nil aliud est, quam Deo per 

 mendacium gratificari velle. Alios ab exemplo 

 metuere, ne motus et mutationes philosophic in reli- 

 gionem incurrant et desinant. Alios denique solicitos 

 videri, ne in naturae inquisitione aliquid inveniri pos- 

 sit, quod religionem labefactet. Quae duo cogitata 

 incredulitatem quandam sapiunt et sapientiam anima- 

 lem : posterius autem absque impietate ne in dubi- 

 tationem aut suspicionem venire potest. Quare satis 

 constabat, in hujusmodi opinionibus multum infirmi- 

 tatis, quin et invidiae et fermenti non parum, subesse. 



