474 COGITATA ET VISA. 



Cogitavit et illud ; etiam verborum naturam va- 

 gam et male terminatam intellectui hominum illu- 

 dere, et fere vim facere : verba enim certe tanquam 

 numismata esse, quae vulgi imaginem et principatum 

 repraesentent : ilia siquidem secundum populares 

 notiones et rerum acceptiones (quae maxima ex parte 

 erroneae sunt et confusissimae) omnia componere et 

 dividere ; ut etiam infantes, cum loqui discunt, in- 

 felicem errorum cabalam haurire et imbibere co- 

 gantur. Ac licet sapientiores et doctiores se variis 

 artibus ab hac servitute vindicare conentur, nova 

 vocabula fingendo, quod durum, et definitiones in- 

 terponendo, quod molestum est, nullis tamen viribus 

 jugum excutere posse, quin infinitae etiam in acu- 

 tissimis disputationibus controversiae de verbis mo- 

 veantur, et quod multo deterius est, istae ipsae pravae 

 verborum signatures etiam in mentem radios suos et 

 impressiones reflectant ; nee tantum in sermone mo- 

 lestae, sed etiam judicio et intellectui infestae sunt. 

 Itaque visum est ei, inter internas causas errorum 

 hanc ipsam ut gravem sane et innoxiam ponere. 



Cogitavit et illud ; praeter communes scientiarum 

 et doctrinarum difficultates, philosopbiam naturalem, 

 praesertim activam et operativam, etiam alia propria 

 habere praejudicia et impedimenta. Non parvam 

 enim existimationis jacturam et fidei fecisse per 

 quosdam procuratores suos, leves et vanos, qui par- 

 tim ex credulitate, partim ex impostura, humanum 

 genus promissis onerarunt, vitae prolongationem, 

 senectutis retardationem, dolorum levationem, natu- 

 ralium defectuum reparationem, sensuum decepti- 



