476 COGiTATA ET VISA. 



progressus remorata sit et averterit. Earn esse 

 opinionem sive aestimationem tumidam et damnosam, 

 minui nempe majestatem mentis humanse, si in ex- 

 perimentis et rebus particularibus, sensui subjectis, 

 et in materia terminatis, diu ac multum versctur : 

 praesertim cum hujusmodi res ad inquirendum labo- 

 riosae, ad meditandum ignobiles, ad diceridum as 

 perse, ad practicam illiberales, numero infinity et 

 subtilitate pusillae videri soleant, et ob hujusmodi 

 eonditiones, gloria? artium minus sint accommodates. 

 Quam opinionem, sive animi dispositionem, vires 

 maximas sumpsisse ex ilia altera opinione elata et 

 commentitia, qua veritas humanae mentis veluti 

 indigena, nee aliunde commigrans, et sensus intel- 

 lectum magis excitare, quam informare asserebatur. 

 Neque tamcn errorem hunc, et mentis (si verum 

 nomen quaeratur) alienationem, ab iis ulla ex parte 

 correctam, qui sensui debitas, id est, primas partes, 

 tribucrunt. Quin et hos quoque exemplo et facto 

 suo, relicta prorsus natural! historia, et mundana 

 perambulatione, omnia in ingenii agitatione posuisse, 

 et inter opacissima mentis idola, sub specioso con- 

 templationis et rationalium nomine, perpetuo volu- 

 tasse. Quare visum est ei, istud rerum particularium 

 repudium et divortium omnia in familia human a 

 turbasse. 



Cogitavit et illud ; non tantum ex iis, qua? obstant, 

 conjecturam capiendam ; fieri enim posse, ut hu 

 man! generis fortuna istas difficultates, et vincula 

 perfregerit et superaverit. Itaque illud videndum 

 ae penitus introspiciendum, qualis sit ea philosophia 



