COGITATA ET VISA, 477 



quae recepta sit, aut alia quaepiam ex antiquis, quae 

 instar tabular naufragii ad litora nostra impulsa sit. 

 Atque invenit, philosophiam naturalem, quam a 

 Grascis accepimus, pueritiam quandam scientiaa cen- 

 seri, atque habere id quod proprium puerorum est, 

 ut ad gariendum prompta, ad generandum inhabilis 

 et immatura sit. Hujus autem philosophise jam con- 

 sensu principem Aristotelem, intacta fere ac illibata 

 natura, in communibus notionibus, atque earum 

 inter se comparatione. collisione^ et reductione in- 

 utiliter versatum esse. Neque sane quicquam solidi 

 ab eo sperari, qui etiam mundum e categoriis effe- 

 cerit. Parum enim interesse, utrum quis materiam, 

 formam, et privationem, an substantiam, qualitatem, 

 et relationem principia rerum posuerit : verum istis 

 sermonibus superseded oportere. Nam et justam 

 confutationem instituere (cum neque de principiis, 

 nee de demonstrationum modis conveniat) immemo- 

 ris esse ; et rursus hominem, tantam auctoritatem 

 et fere dictaturam in pbilosopbia adeptum, per sa- 

 tyram praestringere, levius pro dignitate sermonis 

 instituti, et tamen superbum fore. Ilium sane, dia- 

 lecticis rationibus, utpote a se (quod ipse licentius 

 gloriatur) oriundis, naturalem philosophiam corru- 

 pisse. Verum ut ilium mittamus, Platonem virum 

 sine dubio altioris ingenii fuisse ; ut qui et formarum 

 cognitionem ambiret, et inductione per omnia (non 

 ad principia tantum) uteretur. Sed inutili utrobi- 

 que ratione, cum inductiones vagas, formas abstrac- 

 tas prensaret et reciperet. Atque hujus philosophi 

 si quis attentius et scripta et mores considered etim 



