504 COGITATA ET VISA. 



lucre minime dignum sit : sed tamen necessario eo 

 decurrendum esse (nisi forte rerum et animorum 

 valde imperitus esset, et prorsus inexplorato viam 

 inire vellet) ut satis iiieminerit, inveteratos semper 

 errores, tanquam pbreneticorum deliramenta, arte. et 

 ingenio subverti, vi et contentione efferari. Itaque 

 .prudentia ac morigeratione quadam utendum (quan 

 ta cum simplicitate et candore conjungi potest), ut, 

 contradictiones ante exstinguantur quam excitentur. 

 Ad hune finem parare se de natura opus, quod er 

 rores minima asperitate destruere, et ad hominum 

 sensus non turbide accedere possit ; quod et facilius 

 fore, quod se non pro duce gesturus, sed ex natura 

 ipsa lucem praebiturus et sparsurus sit, ut duce pos- 

 tea non sit opus. Sed cum tempus interea fugiat, 

 et ipse rebus civilibus plus quam vellet immistus 

 esset, id longum videri : praesertim cum incerta 

 vitae cogitaret, et aliquid in tuto collocare festinaret. 

 Venit ei itaque in mentem, posse aliquid simplicius 

 proponi, quod in vulgus non editum, saltern tamen 

 ad rei tarn salutaris abortum arcendum satis fortasse 

 esse possit. Atque diu et acriter rem cogitanti et 

 perpendenti, ante omnia visum est ei, Tabulas Inve- 

 niendi, sive legitimae inquisitionis formulas, hoc est, 

 materiem particularium ad opus intellectus ordina- 

 tam, in aliquibus subjectis proponi, tanquam ad 

 exemplum, et operis descriptionem fere visibilem. 

 Neque enim aliud quicquam reperiri, quod aut vera 

 via?, aut errorum devia in clariore luce ponere, aut 

 ea quae afferuntur nibil minus quam verba esse evi- 

 dentius demonstrare, possit : neque etiam quod ma- 



