508 D. THO. BODLEI EPISTOLA. 



malum ex se arti cedere nescit, quod in multis mor- 

 bis accidens esse nosti ; quandoque et in abdito 

 causa quam nullae deprehendant conjectural. Quic- 

 quid sit, ego mihi persuadeo, illud practices medi- 

 cinae (prout hodie exercetur) probrum refundi in pro- 

 fitentium incuriam aut inscitiam, aut aliam ingenii 

 mei caliginem, quod minus felices habeat successus. 

 Pauci enim medicos agentium ita in arte sua exer- 

 citati sunt, ut quidern quae ex arte praescribunt fla- 

 gitant. Atque haec licet ad earn perfectionem non 

 assurgat, admirandis tamen sanitatis adminiculis 

 abundat, ut per tot seculorum decursum explora- 

 tissimae fidei docuerunt experimenta, quae regiam 

 velut viam pandunt ad commendatissimam per te 

 quoque scientiam. Alchemia et magia axiornatibus 

 quibusdam constant sane dignis, quae assensum ini- 

 petrent. Sed tota artificum industria ita subtilita- 

 tem et imposturas miscet, ut non tantum fraus et 

 fraudum fabri contemptum incurrant, sed et ludi- 

 briis excipiantur. Atque hie, ut in solido locetur 

 quod instituti tui pars est potissima, videntur mihi 

 exempla tua fuisse petenda ex iis quae liberales tra- 

 dunt scientiae, sepositis quae sunt de raro contingen- 

 tibus, et, ut in confesso est, facile refutari possunt ; 

 sed convertendam fuisse censorii styli aciem in ea 

 quae generalia praestruunt, et tanquam non subver- 

 tenda axiomata et canones defenderunt nobilissima 

 omnis aevi ingenia. Apud eruditos enim nihil cer- 

 tius, quam illud artium genus, cui scholastica olim 

 natio nomen dedit ( quadriviales, positiones suas per 

 irrefutabiles demonstrationes asseruisse. In aliis 



