512 D. THO. BODLEI EPISTOLA. 



mum perfectionis fastigium labores, non in eloquentise 

 duntaxat studio, sed et quousque se porrigunt scien- 

 tiarum omnium pomoeria. Neque enim falli ilium 

 puto, quisquis existimaverit, artes omnes, prout 

 publice nunc docentur, nullo non aevo exstitisse, non 

 tamen pari in omnibus locis mensura, neque eodem 

 loco semper pari numero, sed ex temporum genio 

 mutationibus obnoxio, nunc auctiores florentiores- 

 que, nunc inexsuscitata3 et cum tenebricosae institu- 

 tionis methodo rudi. Ratio ex me si quasratur, facit 

 pro me doctrina Aristotelis et aliorum elaboratissimi 

 ingenii virorum, a quibus supersunt nobis plurima 

 adminicula, unde id probetur et ad liquidum dedu- 

 catur, quod aliis in rebus idem in artibus contingere, 

 darique ortum et interitum ; congrua prorsus, si me 

 interpretem audias, sententia ei quod dici solet, 

 Nihil novum sub sole/ et quae non in facta magis 

 quam dicta quadrat, Ut nihil neque dictum neque fac- 

 tum sit, quod non et dictum et factum prius. Patro- 

 cinatur 2. etiam Celebris illis Salomonis ad filium 

 querela in prurientes suo seculo voluminum fabros, 

 non alio sensu accipienda, quam quod magna eorum 

 pars et fuerint observationes, et in qualibet literatufa 

 artificiosi instar syntagmatis. Neque ex tarn ampla 

 congerie vel pulvisculus superest, si excipias quaedam 

 sacri codicis, posteritati relicta. Et anne tune qui- 

 dem, per tot scriptorum millia, qui Salomonis aevum 

 antecessere, reperiri potuit quidquam novitatis titulo 

 donandum ? habenda tamen ei fides est, cum ait, non 

 obstantibus quae vel sua ferebant, vel prior a tulerant 



